Wstęp. 2

ROZDZIAŁ 1. Historia i osiągnięcia szkoły w latach 1951-1973. 4

Rozdział 1.1.Geneza szkolnictwa specjalnego w Inowrocławiu i dzieje szkoły w latach 1951-1973 4

Rozdział 1.2. Historia budynku przy ul. Poznańskiej 43-45 w Inowrocławiu. 6

ROZDZIAŁ 2. Historia i osiągnięcia szkoły w latach 1973-2004. 7

Rozdział 2.1. Klasy i uczniowie Szkoły Podstawowej Nr 12 w latach 1973-2004. 7

Rozdział 2.2. Nauczyciele szkoły specjalnej od początku jej istnienia do roku 2004. 9

Rozdział 2.3. Ważniejsze wydarzenia w życiu szkoły. 15

Rozdział 2.4. Najważniejsze osiągnięcia uczniów szkoły specjalnej 20

Rozdział 2.5. Wycieczki szkolne. 23

Rozdział 2.6. Organizacje uczniowskie działające w szkole. 24

Wstęp

Tematem niniejszej pracy będzie monografia Zespołu Szkół im. Marka Kotańskiego w Inowrocławiu. Wybrałam tę szkołę ponieważ od wielu lat interesuję się problemami dzieci niepełnosprawnych, formami pomocy edukacyjnej dla dzieci z upośledzeniem umysłowym oraz integracją osób z upośledzeniem umysłowym ze sprawnymi umysłowo. Ponadto, kilka lat temu pracowałam w tej szkole jako wolontariusz, pomagając w prowadzeniu klas życia, klas dla dzieci z głębszym upośledzeniem umysłowym. Moja praca miała charakter pomocy nauczycielowi prowadzącemu zajęcia. Zaprzyjaźniłam się bardzo z dziećmi, ale także bardzo polubiłam i szanuję pracujących tam nauczycieli.

Drugi powód pisania monografii tej szkoły, to fakt iż całe szkolnictwo specjalne znalazło się w historycznym momencie dziejowym. Mianowicie zgodnie z ustawą MENiS od 1 grudnia 2003 roku z dokumentów i pieczęci szkolnych usunięto słowo „specjalna”. Nie ma go na świadectwach uczniowskich, na legitymacjach i innych dokumentach.

Do dnia 1 grudnia szkoła, o której piszę nazywała się Zespołem Szkół Specjalnych i składała się z 3 szkół – Szkoły Podstawowej Specjalnej Nr 12, Gimnazjum Specjalnego i Szkoły Zawodowej Specjalnej Nr 4. Od dnia 1 grudnia zmieniono decyzją Rady Powiatu jej nazwę na Zespół Szkół w Inowrocławiu. Na podstawie rozporządzenia MENiS z dnia 8 sierpnia 2003r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz poszczególnych szkół ( Dz.U. 2003r. Nr 146, poz. 1416 z późn. zmianami) , wydane na podstawie art. 60 ust.2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz.U. z 1996r. Nr 67, poz. 329, z późn. zm), które weszło w życie z dniem 1 września 2003r. W § 1 pkt. 2 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 21 maja 2001r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz.U. Nr 61, poz. 624 oraz z 2002r. Nr 10, poz. 96) zmieniono załącznik nr 2, pt. RAMOWY STATUT PUBLICZNEJ SZKOŁY PODSTAWOWEJ, wpisując do rozporządzenia w § 1 ust. 7, iż w nazwie szkoły specjalnej umieszczonej na tablicy urzędowej, na sztandarze, na świadectwie oraz na pieczęciach , którymi opatruje się świadectwo i legitymację szkolną , pomija się określenie „specjalna” oraz określenie rodzaju niepełnosprawności uczniów.

Jednocześnie w § 2 rozporządzenia zmieniającego wskazano, iż szkoły specjalne dokonują wymiany tablic urzędowych, legitymacji przedszkolnych i szkolnych oraz pieczęci, którymi opatruje się legitymacje przedszkolne i szkolne oraz świadectwa, w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie rozporządzenia.

Trzecim powodem pisania monografii tej właśnie szkoły jest fakt, iż po dwóch latach starań szkoła otrzymała w marcu 2004r. imię Marka Kotańskiego. Tak więc na dzień dzisiejszy szkoła, o której piszę nazywa się: Zespół Szkół imienia Marka Kotańskiego w Inowrocławiu.

Czwartym powodem jest prawdopodobna zmiana lokalizacji Zespołu Szkół od nowego roku szkolnego do innego budynku. Nastąpi więc zamknięcie pewnego ważnego i długiego rozdziału historii szkoły. Być może niniejsza monografia będzie uwiecznieniem tego kończącego się etapu.

Praca składa się z 4 rozdziałów. Pierwszy z nich to geneza szkolnictwa specjalnego w Inowrocławiu i dane statystyczne szkoły w latach 1951 – 1973. Wybór tych właśnie lat spowodowany jest niewielką ilością danych na temat funkcjonowania szkoły w latach 1951-73. Od 1973 roku prowadzona jest szkolna Kronika i stąd czerpać mogłam bardziej szczegółowe dane. W rozdziale pierwszym zawarłam też historię budynku, w którym od początku swego istnienia mieści się szkoła specjalna w Inowrocławiu. Jest to związane z prawdopodobieństwem zmiany lokalizacji szkoły.

W rozdziale drugim zawarłam historię i osiągnięcia szkoły w latach 1973-2004. Omawiam w nim tematykę nauczycieli i ich osiągnięcia zawodowe, zamiany historyczne w życiu społeczności szkolnej, osiągnięcia sportowe uczniów, wycieczki, konkursy oraz dane statystyczne dotyczące ilości uczniów i absolwentów szkoły.

Rozdział trzeci zawiera założenia organizacyjne szkoły, zadania, prawa i obowiązki poszczególnych organów szkoły, regulaminy ich funkcjonowania.

Rozdział czwarty dotyczy planów jakie ma szkoła w następnych latach swego istnienia. Jakie zakłada sobie cele do realizacji i co zamierza jeszcze zapewnić i umożliwić swoim wychowankom.

ROZDZIAŁ 1. Historia i osiągnięcia szkoły w latach 1951-1973

Rozdział 1.1.Geneza szkolnictwa specjalnego w Inowrocławiu i dzieje szkoły w latach 1951-1973

Potrzeba kształcenia specjalnego pojawiła się już w ostatnim ćwierćwieczu XIX wieku. Wiązała się ona z wprowadzaniem powszechnego nauczania i zapewnieniem odpowiednich warunków do nauki tym dzieciom, które nie mogły opanować materiału nauczania w odpowiednim czasie. Wprowadzano wtedy przy niektórych szkołach „klasy pomocnicze” zwane również „klasami specjalnymi” i „klasami wyrównawczymi”. człowiekiem, który położył największe zasługi dla powstania i zorganizowania szkolnictwa specjalnego w Polsce była Maria Grzegorzewska. To ona wprowadzała zasady, formy i metody pracy z dziećmi z upośledzeniem umysłowym. Rezolucja UNESCO przyjęta na XIII Sesji Zgromadzenia Ogólnego tej instytucji w 1964 roku ostatecznie wezwała państwa członkowskie do zapewnienia właściwej opieki edukacyjnej dzieciom niepełnosprawnym.[1]

„Inicjatorem szkolnictwa specjalnego w stolicy Kujaw zachodnich był dr. Alfons Żurowski. Po ukończeniu pedagogiki specjalnej w Warszawie, w 1937 roku utworzył pierwsze klasy dla dzieci z upośledzeniem umysłowym w jednej z inowrocławskich szkół podstawowych. Wojna przerwała działalność A.Żurowskiego i zmusiła go do emigracji .

W 1945 roku zaczęto rozglądać się za nową siedzibą szkoły, bowiem poprzednia padła ofiarą bombardowania. Wybór padł na stary budynek przy ul. Poznańskiej, niegdyś własność gminy żydowskiej. Szkolnictwo specjalne zaistniało w mieście na nowo.”[2]

Z danych zawartych w Kronice Szkolnej Zespołu Szkół im. Marka Kotanskiego w Inowrocławiu można przeczytać, że pierwszym kierownikiem szkoły specjalnej w roku 1951 został Marek Rutkowski. Szkoła nosiła wtedy nazwę Państwowa Szkoła Ogólnokształcąca Specjalna Nr 11 w Inowrocławiu. W roku szkolnym 1951/52 pracowało w szkole 2 nauczycieli, absolwentów liceum pedagogicznego. Szkoła posiadała 2 pomieszczenia spełniające normy dla klas szkolnych i 2 pomieszczenia zastępcze. Marek Rutkowski pełnił obowiązki kierownika szkoły do roku szkolnego 1959/60. W tym czasie w szkole przybyło 7 nauczycieli oraz 3 pomieszczenia zastępcze. W latach 1951 do 1956 szkoła nie posiadała absolwentów. Pierwsi z nich opuścili szkołę w roku 1957, było ich 10. Z roku na rok rosła też ilość uczniów. W 1951 roku było ich 36, a w 1960 już 130.

W kolejnym roku szkolnym 1960/61 kierownikiem szkoły była Joanna Lewandowska. Od tego właśnie roku szkolnego nazwa placówki zmieniła się na Szkoła Podstawowa specjalna Nr 12 w Inowrocławiu.

Za jej kadencji szkoła liczyła 127 uczniów, wykształciła 15 absolwentów. Pracowało w niej 8 nauczycieli w tym 2 po studium nauczycielskim.

Dalszy rozwój szkoły odbywał się pod kierownictwem Jana Grochowskiego, który pełnił tę funkcję przez 2 lata do 1963 roku. W tym czasie zaadaptowano kolejne 2 pomieszczenia zastępcze.

Następnym kierownikiem szkoły była od 1963 roku Bronisława Marcinkowska. Pełniła ona tę funkcję przez 10 lat. Za jej kadencji wzrosła istotnie ilość nauczycieli – do 18 w 1973 roku oraz ich wykształcenie – szkoła posiadała 11 nauczycieli, którzy ukończyli liceum nauczycielskie oraz 2 magistrów. Liczba uczniów wzrosła do 216, a szkołę w roku szkolnym 1972/73 opuściło 55 absolwentów.

Tabela 1. Dane statystyczne Szkoły Podstawowej Nr 12 w latach 1951 – 1973

Rok szkolny	Ilość uczniów	Ilość absol-went.	Nauczyciele					Pomieszczenia
			wykształcenie				RAZEM	w norm.	zastępcze
			LP	SN	WSN	MGR
1951/52	36	-	2	-	-	-	2	2	2
1952/53	48	-	3	-	1	-	4	2	2
1953/54	69	-	3	-	1	-	4	2	2
1954/55	85	-	5	-	1	-	6	2	2
1955/56	110	-	7	-	-	-	7	2	6
1956/57	124	10	9	-	-	-	9	2	5
1957/58	120	15	8	1	-	-	9	2	5
1958/59	129	11	8	1	-	-	9	2	5
1959/60	130	15	7	2	-	-	9	2	5
1960/61	127	17	6	2	-	-	8	2	5
1961/62	129	11	6	2	-	-	8	2	7
1962/63	131	15	2	6	-	-	8	2	7
1963/64	140	19	2	6	-	-	8	2	7
1964/65	152	22	3	5	-	-	8	2	7
1965/66	153	16	3	5	-	-	8	2	7
1966/67	178	7	4	5	-	-	9	2	7
1967/68	200	15	4	6	-	-	10	3	9
1968/69	217	18	4	8	-	-	12	3	9
1969/70	204	20	3	11	-	1	15	3	9
1970/71	214	17	3	10		2	15	3	9
1971/72	218	39	3	11	-	2	16	3	9
1972/73	216	55	4	11	1	2	18	3	9

LP – liceum pedagogiczne; SN – studium nauczycielskie; WSN – wyższe studium nauczycielskie; MGR – studia magisterskie (dane z Kroniki Szkolnej Zespołu Szkół im. Marka Kotańskiego w Inowrocławiu)

Tabela 2. Dane statystyczne Kierownictwo Szkoły Podstawowej Nr 12 w latach

1951 – 1973

Lp.	Nazwisko i imię	Lata kierowania szkołą	Wykształcenie
1.	Rutkowski Marek	1951 - 1960	SN – pedagogika specjalna
2.	Lewandowska Joanna	1960 - 1961	SN – pedagogika specjalna
3.	Grochowski Jan	1961 - 1962	SN – pedagogika specjalna
4.	Marcinkowska Bronisława	1963 - 1973	LP

LP – liceum pedagogiczne; SN – studium nauczycielskie

(dane z Kroniki Szkolnej Zespołu Szkół im. Marka Kotańskiego w Inowrocławiu)

Rozdział 1.2. Historia budynku przy ul. Poznańskiej 43-45 w Inowrocławiu

Kamienica przy ulicy Poznańskiej 43-45 wybudowana została dzięki hojności Józefa Wolffsohna, zamożnego właściciela ziemskiego pochodzenia żydowskiego. Jego ostatnią wolą było bowiem wybudowanie w Inowrocławiu schroniska dla sierot żydowskich noszącego nazwę Fundacyjnego Schroniska dla Sierot Żydowskich im. Wolffsohna[3]. W zakładzie znajdowało się stale kilkanaścioro dziewcząt i chłopców, a opiekę nad nimi sprawowali wychowawcy oraz rabin. Gdy po I wojnie światowej z Inowrocławia wyjechało wielu Żydów dzieci w schronisku przebywało co raz mniej. Galopująca inflacja spowodowała trudności finansowe. Kapitał fundacji malał z dnia na dzień. Schronisko było już wtedy nie tylko przytułkiem dla sierot, ale i chorych i niewidomych Żydów. Pokoje zaczęto także wynajmować kuracjuszom.

W drugiej połowie lat 30 banki niemieckie kontrolowane przez nazistów czyniły utrudnienia w wypłacie pozostałych po Wolffsohnie pieniędzy. W związku z tym potrzebną na utrzymanie sierocińca gotówkę wykładali na bieżąco miejscowi Żydzi, w szczególności najbogatszy Inowrocławianin dr Leopold Levy. W latach 1938 i 1939 organizowano nawet kolonie. Tuż przed wybuchem II wojny światowej władze wojewódzkie wstrzymały jednak działalność sierocińca, argumentując to tym, iż wzrastająca fala nastrojów antyżydowskich może spowodować „nieprzewidziane przykrości” dla kolonistów i ich wychowawców. „W związku z tymi problemami urząd wojewódzki w 1939 roku postulował „chwilowe” nieotwieranie Fundacyjnego Schroniska dla Sierot Żydowskich, a w jego gmachu przy ulicy Poznańskiej 20-21 (obecnie 43-45 –dopisek autora niniejszej pracy) uruchomić tymczasowo sierociniec dla dzieci chrześcijańskich. Koloni letnich w 1939 roku dla dzieci żydowskich prawdopodobnie niezorganizowano, lecz nie uruchomiono też żłobka chrześcijańskiego. [4]

Budynek przy ulicy Poznańskiej 43-45 przetrwał wojenną zawieruchę i w latach czterdziestych został oddany na przedszkole. Placówka ta działała do 1951 roku i decyzją ówczesnych władz budynek ten został oddany Szkole Specjalnej. W roku 1973 uruchomiono dla uczniów tej szkoły 3-letnią Zasadniczą Szkołę Zawodową, kształcącą dzieci w kierunku ślusarskim i kucharskim, a w 1999 roku Gimnazjum Specjalne.

W 1996 roku pojawiła się w prasie lokalnej informacja o możliwości roszczeń Żydów o zwrot majątku.[5] Temat powrócił ponownie w.....................

Zespół Szkół Specjalnych przetrwał do tej pory, jednakże najbliższe plany przewidują przeniesienie siedziby do innej dzielnicy Inowrocławia.

ROZDZIAŁ 2. Historia i osiągnięcia szkoły w latach 1973-2004

Rozdział 2.1. Klasy i uczniowie Szkoły Podstawowej Nr 12 w latach 1973-2004

Tabela 3. Dane statystyczne Szkoły Podstawowej Nr 12 w latach 1973 – 2004

Rok szkolny	Ilość oddziałów	w tym „życia”	Ilość uczniów	Naucz. indy- widual.	Chłop-ców	Dziew-cząt	Ilość absol-wentów
1973/1974			212				31
1974/1975	11	-	199		130	69	19
1975/1976	12	1	219	4	144	75	37
1976/1977	12	1	221	4	151	70	38
1977/1978	12 1 uzawod.	1	222	5	140	82	44 9 życia
1978/1979	12 1 uzawod.	-	216	5	139	77	21 17 uzaw.
1979/1980	12	2	217	7	132	85	35
1980/1981	12	2	229	7	145	84	28
1981/1982	15	2	256	8	150	106	41
1982/1983	15	2	235	8	133	102	38
1983/1984	14	2	244	9	156	88	41
1984/1985	15	4	252	9	162	90	30
1985/1986	16	3	242	6	157	85	48
1986/1987	16	4	249	3	154	95	31 2 życia
1987/1988	16	3	264	16	161	103	34 6 życia
1988/1989	16	3	245	15	151	94	35 6 życia
1989/1990	16	3	226	15	140	86	32 4 życia
1990/1991	15	4	196	15	123	71	31 4 życia
1991/1992	14	3	198	19	122	76	30 6 życia
1992/1993	14	3	190	16	117	73	35 4 życia
1993/1994	14	3	182	25	118	64	25 6 życia
1994/1995	14	3	182	24	113	69	26 10 życia
1995/1996	14	3	175	21	105	70	30 1 życia
1996/1997	14	3	173	26	110	63	25 1 życia
1997/1998	14	3	176	25	114	62	25 4 życia
1998/1999	12	3	169	29	110	59	34 7 życia 23–kl.VI
Utworzenie Gimnazjum Dalsze dane dotyczą tylko Szkoły Podstawowej Nauczanie indywidualne łącznie dla całego Zespołu
1999/2000	10	2	115	31	75	40	VIII-18 VI – 15 8 życia
2000/2001	7	1	85	31	60	25	23 1 życia
2001/2002	6	1	85	42	60	25	25 8 życia
2002/2003	7	1	71	44	50	21	21
2003/2004	4	1	83	48

(Źródło: dane z Kroniki Szkolnej i z akt archiwalnych oraz protokołów z zebrań Rad Pedagogicznych Zespołu Szkół im. Marka Kotańskiego w Inowrocławiu)

Tabela 4. Dane statystyczne Zasadniczej Szkoły Zawodowej Nr 4 w latach 1973 – 2004

Rok szkolny	Ilość oddziałów	Ilość uczniów	Chłop-ców	Dziew-cząt	Ilość absol-wentów
1973/1974	1	33	20	13	-
1974/1975	2	52	33	19	-
1975/1976	3	69	56	13	20
1976/1977	3	60	36	24	18
1977/1978	4	82	52	30	25
1978/1979	5	83	45	38	19
1979/1980	5	84	47	37	29
1980/1981	5	97	50	47	30
1981/1982	5	106	63	43	21
1982/1983	6	109	48	61	39
1983/1984	6	95	38	57	30
1984/1985	6	98	47	51	23
1985/1986	6	104	55	49	25
1986/1987	6	113	65	48	30
1987/1988	6	105	59	46	32
1988/1989	6	102	56	45	44
1989/1990	6	103	52	49	25
1990/1991	6	110	53	57	31
1991/1992	7	114	50	64	39
1992/1993	7	122	58	64	34
1993/1994	7	132	71	61	33
1994/1995	9	137	75	62	44
1995/1996	10	147	81	66	53
1996/1997	10	146	65	81	38
1997/1998	10	156	72	84	40
1998/1999	9	162	74	88	44
1999/2000	10	180	93	87	53
2000/2001	10	167	99	68	43
2001/2002	7	112	69	43	56
2002/2003	7	108	32	32	42
2003/2004	7	107

(Źródło: dane z Kroniki Szkolnej i z akt archiwalnych oraz protokołów z zebrań Rad Pedagogicznych Zespołu Szkół im. Marka Kotańskiego w Inowrocławiu)

Tabela 5. Dane statystyczne Gimnazjum w latach 1999 – 2004

Rok szkolny	Ilość oddziałów	w tym „życia”	Ilość uczniów	Chłop-ców	Dziew-cząt	Ilość absol-wentów
1999/2000	3	1	39	27	12	-
2000/2001	5	1	66	37	29	-
2001/2002	7	2	92	53	39	31 8 „życia”
2002/2003	7	2	85	48	37	13 8 „życia”
2003/2004	7	1	86	65	28

(Źródło: dane z Kroniki Szkolnej i z akt archiwalnych oraz protokołów z zebrań Rad Pedagogicznych Zespołu Szkół im. Marka Kotańskiego w Inowrocławiu)

Rozdział 2.2. Nauczyciele szkoły specjalnej od początku jej istnienia do roku 2004

Tabela 6. Nauczyciele pracujący w szkole specjalnej w latach 1951 – 2004

Lp.	Nazwisko i imię	Rok zatrudnienia	Rok zwolnienia
1	Rutkowski Marek	1951	1960
2	Marcinkowska Bronisława	1952	1973
3	Stempniak Zofia	1952	1955
4	Kowalewska Irena	1953	1954
5	Nowak Stanisław	1954	1961
6	Szczęsny Gabriel	1954	2001
7	Trzcińska Teresa	1955	1959
8	Gerc Alfons	1956	1957
9	Fenska Alicja	1956	1957
10	Grochowska Irena	1956	1990
11	Karska Estera	1957	1976
12	Lipka Maria	1958	1961
13	Adamczyk Maria	1959	1964
14	Grochowaki Jan	1959	1974
15	Meyza Weronika	1961	1964
16	Korpalak Anna	1961	1962
17	Garlicka Teresa	1962	1963
18	Smolińska Helena	1963	1985
19	Marczewska Jadwiga	1964	1972
20	Pańka Barbara	1964	1995
21	Marciniak Róża	1966	2002
22	Szymańska Małgorzata	1967
23	Kucol Mirosława	1968	1970
24	Kiryk Ludwika	1968	1980
25	Klejnowska Krystyna	1968	1990
26	Gryta Danuta	1969	1991
27	Jaworska Lubomira	1970	1980
28	Jankowska Anna	1971	1975
29	Janas Barbara	1971	1972
30	Jaworski Wojciech	1971	1974
31	Dyrda Danuta	1971	2003
32	Uścieniuk Bożena	1972	1976
33	Płaczek Izabela	1972	1989
34	Kwiatkowski Bolesław	1973	1977
35	Rybowicz Wiesława	1973	1974
36	Stempowski Czesław	1973	1979
37	Łysiak Tadeusz	1973	1977
38	Karczewska Maria	1973	1976
39	Nowak Stefan	1973	1979
40	Kempińska Maria	1973	1988
41	Lewandowska Arkadia	1973	1984
42	Sowińska Barbara	1973	1975
43	Malińska Krystyna	1973	2003
44	Burzyński Edward	1974	1979
45	Jarosławska Krystyna	1974	1975
46	Gotowalski Saturnin	1974	1983
47	Ratajczak Edward	1974	1980
48	Lisewska Maria	1974	1976
49	Wiski Piotr	1974	1990
50	Buczkoski Wiesław	1975	1982
51	Michalski Zenon	1975	1981
52	Słomkowski Edmund	1975	1976
53	Kozłowski Mieczysław	1975	1976
54	Karpiński Stanisław	1975	1980
55	Głuszkowski Michał	1976	1977
56	Górska Bożena	1976	1978
57	Wiesiołowski Stanisław	1976	1981
58	Sarna Klaudia	1977	1985
59	Ciesielski Ryszard	1977	1981
60	Nieroda Mieczysław	1977	1978
61	Pierańska Urszula	1977	1989
62	Kalińska Aleksandra	1978	1979
63	Berent Irena	1978	1985
64	Smułek Krystyna	1978	1979
65	Stefański Tadeusz	1979	1981
66	Podjacka Ewa	1979	1988
67	Węgielewski Teodor	1979	1991
68	Westfalska Ewa	1980	1982
69	Stern Roman	1980	1982
70	Szczeszak Alojzy	1980	1981
71	Żbikowska Joanna	1980	pracuje
72	Jarmuż Marianna	1980	1991
73	Tabaczyński Bogdan	1981	1982
74	Lis Wojciech	1981	1982
75	Miądlikowski Zbigniew	1981	1982
76	Garlicka Anna	1981	1982
77	Szostak Anna	1981	2003
78	Mistarz Rozalia	1981	pracuje
79	Olejniczak-Mierzwicka Krystyna	1981	pracuje
80	Sobocińska Jadwiga	1981	1991
81	Woźniak Wioletta	1981	pracuje
82	Wolas - Stefańska Grażyna	1981	pracuje
83	Maciejewswki Mieczysław	1982	1984
84	Wojcieszak Teresa	1982	1986
85	Majewska Małgorzata	1982	1984
86	Neyman Andrzej	1982	1983
87	Kwilecka Gabriela	1982	1990
88	Korpal – Sochowska Grażyna	1982	1990
89	Grzybowski Krzysztof	1982	pracuje
90	Sucharska Ewa	1982	pracuje
91	Kwiatkowski Piotr	1983	1986
92	Walkowiak Elżbieta	1983	1986
93	Mosińska Małgorzata	1983
94	Jaskółska Janina	1983	pracuje
95	Szczepaniak Danuta	1984	pracuje
96	Cierpisz Mariola	1984
97	Markiewicz Agnieszka	1985	1987
98	Miądlikowska Katarzyna	1985	1986
99	Wieczorek-Perlikowska Anna	1985	pracuje
100	Kendzierski Piotr	1985	pracuje
101	Gotowicz Danuta	1986	1987
102	Szczepaniak Władysław	1986	2007
103	Pufal Janina	1986	1996
104	Kanarkiewicz Zofia	1987	1987
105	Kogucik Ewa	1987	1988
106	Pilachowska Ewa	1987	1988
107	Morozow Jarosław	1987	1990
108	Jankowska Anna	1987	1992
109	Urbaniak Alicja	1987	pracuje
110	Winiecka Barbara	1988	1989
111	Bodenszac Krystyna	1988	1989
112	Kopaczewski Stanisław	1988	pracuje
113	Chałas Maria	1988
114	Nowicka Beata	1988	pracuje
115	Pańka Raymund	1989	1990
116	Borzyszkowska Grażyna	1989	pracuje
117	Kwiatkowska Iwona	1989	2003
118	Januchowski Andrzej	1990	1991
119	Sobocińska – Tańska Katarzyna	1990	2000
120	Karska Magdalena	1990	pracuje
121	Szczęsna Małgorzata	1990	2003
122	Pufal-Łukasińska Ewa	1990	pracuje
123	Malinowska Monika	1990	pracuje
124	Bigoś-Przerazińska Małgorzata	1990	pracuje
125	Urbańska Elżbieta	1991	2001
126	Adamska Magdalena	1991	pracuje
127	Stępniewska Aneta	1991	1992
128	Dróbka Marta	1991	pracuje
129	Ostrowski Maciej	1991	pracuje
130	Paszkiewicz Leszek	1991	1992
131	Kaszak-Leszczyńska Jolanta	1992	pracuje
132	Augusewicz Wiesława	1992	1995
133	Boczar Mirosława	1993	pracuje
134	Magdalena Matz	1995	1996
135	Dyrda Magdalena	1995	pracuje
136	Karow Mariola	1995	pracuje
137	Wróblewska Karolina	1996	pracuje
138	Jarmuż Wioletta	1996	2001
139	Konieczna Joanna	1999	pracuje
140	Wejkszner-Mianowana Magdalena	1997	pracuje
141	Gronowski Konrad	2000	pracuje
142	Kawczyński Tomasz	2000	2003
143	Jędrzejewska-Jachacy Agnieszka	2000	pracuje
144	Kościelak Izabela	2001	pracuje
145	Kwiatkowska Katarzyna	2002	pracuje
146	Kwiatkowska Teresa	2002